| |
VOICA opiera się na czterech filarach, na: duchowości,
formacji, wspólnocie i posłudze. Porządek przedstawienia
tych elementów ma swoje znaczenie. Duchowość jest przez nas
uważana za punkt początkowy, który będzie przejawiał się we
wszystkich aspektach posługi wolontariatu. Formacja
dostarcza wolontariuszowi niezbędnej wiedzy i umiejętności
potrzebnych do wzrostu duchowego i uczestnictwa w życiu
wspólnotowym, które przyczynia się do dojrzewania i
podtrzymuje w jak najlepszym spełnianiu podjętego zadania.
Posługa ubogim daje możność ubogacenia duchowości
wolontariusza.
Pierwszy filar: DUCHOWOŚĆ:
Aspekty
Duchowości wolontariusza kanosjańskiego:
Kultura "Czegoś więcej"
"Zakładać coś więcej..." (Reguła s. 18). Jest to wołanie
rzucone przez Magdalenę poprzez swoje życie i pisma. Po
zobaczeniu Najwyższej Miłości w Jezusie na Krzyżu, jedynym
pragnieniem Magdaleny stało się posługiwanie ubogim, ażeby
również i oni mogli poznać tę Miłość. Od samej młodości,
Magdalena zaczęła wyrażać i rozwijać kulturę coraz głębszego
wciągania osób, nie narzucając siebie samą drugim, ale
poprzez bycie czymś więcej, dawać więcej i mieć odwagę do
czegoś więcej, w pokorze i miłości.
"być czymś więcej"- kiedy "budujemy nasz dom na skale" (Mt
7,24-25), potrafimy być czymś więcej. Kiedy dążymy do
bardziej dojrzałej tożsamości, w której łączymy się i
utożsamiamy z Jezusem, potrafimy być czymś więcej. Kiedy
zakładamy nasze życia na głębszych motywacjach i jesteśmy w
stanie żyć w pełni naszym zaangażowaniem dla takich ideałów,
jesteśmy w stanie być czymś więcej. Być czymś więcej,
oznacza podjąć wyzwanie, które płynie z Ewangelii, zrobić
miejsce w sobie samych dla dalszego wzrostu i pozwolić, aby
"ziarno" obumarło, i w ten sposób mogło wydać owoc obfity...
(J 12.,24). Kiedy decydujemy się żyć Ewangelią w świetle
duchowości kanosjańskiej, nastawiamy się naprawdę.
"dawać więcej" - naturalna konsekwencja doświadczenia
Najwyższego Dobra Jezusa polega na oddaniu się
bezinteresownym. Dać więcej nie odnosi się do ilości naszego
dawania, ale do jakości, do tego "jak" dajemy. To "jak"
odpowiada jest bezinteresownym i darmowym sposobem dawania:
własnego czasu, dobra i siebie samego. Jest to wolność
serca, która osadzona na skale, nie potrzebuje rewanżu, aby
kontynuować dawanie. Chodzi o rzeczywistość radości, jaką
niesie ze sobą dar. Dawać więcej oznacza jaśnieć radością,
jak osoba szczęśliwa, ponieważ "Bóg miłuje tego, kto daje z
radością" (1 Kor 9.7).
"odważyć się na więcej" - oznacza mieć odwagę, by wziąć na
siebie misję samego Chrystusa - troski o ubogich świata,
tych mieszkających blisko nas i tych w odległych krajach,
potrzebujących dóbr materialnych i miłości. Kiedy ma się
odwagę na coś więcej, nie czuje lęku przed tym, co mówią
inni, ale żyje się z cierpiącymi i angażuje się na ich
rzecz. Posiada się wówczas odwagę na coś więcej. Każdy z nas
ma odwagę na coś więcej, kiedy próbuje przemienić świat w
"dom miłości".
|
